My Translations

دکمه

2011-11-17T22:07:00.001+03:30

مرا بستری کنید
دکمه هایم میریزند
از نبودن تو

Photo by joshmadison.com

پاییز

2011-10-30T08:38:00.000+03:30

سوزن سوزن نوری

که در برگ هایم

آرام زوزه می کشد

من مجنون شده ام

پاییز بی رمق

هرشب

به بغض تو

برگ ریزان است

دیوار

2011-10-05T20:26:00.000+03:30

علی نورانی

پنج روش برای خاتمه دادن به عکاسی شانسی

2011-08-18T17:20:00.001+04:30

پنج روش برای خاتمه دادن به عکاسی شانسی (و شروع گرفتن عکس‌های هدفمند)

الیزابت هالفورد

ترجمه علی نورانی

همه ما مرتکب جرم عکاسی با چشمان بسته شده ایم. این‌ شش مورد کمک میکنند بفهمید که عکاس شانسی هستید یا نه:

۱- خیلی زیاد عکس می گیرید. یک جلسه عکاسی یک ساعته منجر به ۵۰۰ عکس در کامپیوترتان می شود.

۲- جلسات عکاسی تان تعداد ساعات بیشتری از نیاز طول می‌کشد

۳- وقتی عکس می‌گیرید احساس ترس یا اضطراب و خارج از کنترل دارید

۴- بعد از عکاسی نمی‌توانید توضیح دهید که چطور یک پرتره را گرفتید و یا از چه تنظیماتی استفاده کردید

۵- یا از حالت دستی دوربین کاملاً رم می‌کنید یا الله بختکی از یک نما بارها و بارها با تنظیمات مختلف عکاسی می‌کنید «که اگه یکدفعه...»

۶- مشتریانتان از این گیج می‌شوند که چرا ساعتها صرف عکاسی با شما کردند و آنجا نشستند و شما را در حال گرفتن میلیون‌ها عکس تماشا کردند امادر نهایت فقط ۲۰ تای از آن‌ها را دیدند(نکته: مشتریان در هرحال این سؤال را خاهند پرسید٬ اما هرچه کمتر بر شانس تکیه کنید کمتر می پرسند)

من مرتکب همه این خطاها شده ام٬ و آن هم نه خیلی وقت پیش. شاید باور نکنید اما اوایل عکس هایی که شانسی خیلی خوب می‌شدند در وبم پست می کردم٬ عکس هایی که اگر می خاستم نمی‌توانستم دوباره خلق کنم. چند دلیل برای خطرناک بودن این مساله برای عکاسی که برای جلساتش پول دریافت می‌کند وجود دارد:

۱- مشتریان شما برای عکسی به وب سایت شمامراجعه کرده‌اند اما وقتی پیش شما می‌آیند شما قادر نخاهید بود همان نتیجه را برای آن‌ها خلق کنید.

۲- بدنبال اتفاق بالا٬ شاید بعضی از شماها داستان مسیح و نفرین کردن درخت انجیر را بدانید. او وسوسه برگ‌های درخت شد اما وقتی به آن نزدیک شد میوه ای وجود نداشت. او درخت را نفرین کرد و درخت مرد. الله بختکی بودن برای یک عکاس مانند درختی ست که برگ‌های وسوسه کننده ای دارد که مشتریان را بخود جذب می‌کند اما در آخر معلوم می‌شود که میوه ای وجود نداشته. کسب و کاری که بر چنین پایه‌ای بنا شود پایدار نمی ماند

۳-اگر بر شانس تکیه کنید اعتماد بنفس خودتان را خرد میکنید. احساس خارج از کنترل بودن بهتان دست میدهند و درون خودتان می‌دانید که «شما» آن عکس‌ها را خلق نکرده اید.

وقتی به گذشته خودم نگاه می‌کنم می‌بینم که چیزهای زیادی از روزهای عکاسی شانسی ام یاد گرفته ام. ترکیب بندی٬ خودداری و بیشتر از همه نگرفتن عکس‌های شانسی و شروع عکاسی هدفمند. این‌ها چیزهایی هستند که آرزو میکردم در شروع عکاسی می دانستم:

۱- نور را بیاموزید- نمی‌شود من خودم را عکاس نور موجود بخانم و ادعا کنم که تمام ریزه کاریهای نور را فقط باعکاسی در نور طبیعی یاد می گیرم. اگر می خاهید منتظر لطف خورشید٬ مکان و موقع روز نباشید٬ عزم کنید و اصول (بسیار ساده) مورد نیاز برای کنترل نور را بیاموزید. بیاد دارم یکبار کسی گفت: «من عکاس نور موجودم. فلاش اسپیدلایتم همیشه موجود است».

۲- دوربین خود را بیاموزید- این یکی خیلی واضح است اما باید گفت: یاد بگیرید چطور دوربینتان نوردهی میکند. دیافراگم٬ حساسیت٬ سرعت شاتر و وایت بالانس. خود را مجبور به عکاسی در حالت دستی (و یا حالت‌های میانی مانند اولویت شاتر یا اولویت دیافراگم ) کنید و ببینید که آن حالت‌ها واقعا چه فرقی دارند

۳- براکتینگ انجام دهید- وقتی تازه شروع کرده‌اید و می خاهید مطمئن شوید نوردهی درست را شکار کرده اید٬ براکتینگ میتواند راه بسیار خوبی باشد. قبل از کشف آن٬ بسرعت تنظیمات دوربین را تغییر میدادم و سه عکس پشت سر هم میگرفتم. با براکتینگ میتوانید یکباره سه عکس پشت سرهم بگیرید٬ هر کدام با نوردهی متفاوت٬ و بعدا انتخاب کنید کدام یک بهتر است

۴- خوددار باشید- الان وقتی عکس می‌گیرم شاید ۱۰ تا ۱۵٪ از عکس هایم را پاک می‌کنم -در مقایسه با ۸۰٪ اوایل- و آن هم بدلایلی مانند پلک زدن یا پریدن گربه‌ای وسط کادر. دیگر کلیک کلیلک شاتر نمی زنم. صحنه را آماده می کنم. نور را کنترل می‌کنم عکس را می‌گیرم و وقتی گرفتم سراغ عکس بعدی می روم. فکر کنم چیزی بنام اعتیاد به شاتر وجود داشته باشد. خیلی ارضاء کننده است شنیدن صدای باز و بسته شدن شاتر و اینکه بدانی واقعاً چیزی ثبت کردی: که واقعاً نور را مهار کردی و آن را از خود ساختی

هیچ‌کس ناگهان یک عکاس خوب از خاب بلند نشده. راه طولانی بوده تا به اینجا برسم و تشخیص بدهم که هنوز چه راه طولانی در پیش است. اگر حس کنید ۱۰۰٪ همه چیز عکاسی را میدانید هیچ گاه به جایی نخاهید رسید و همین نکته عکاسی را حرفه یا سرگرمی هیجان آوری کرده است.

الیزابت هالفورد یک عکاس حرفه‌ای و مادر سه فرزند است. او در همشایر انگلستان استودیو خود را دارد. او را آنلاین ملاقات کنید: elizabethhalford.com و GlacierCake.com

2011-08-16T20:49:00.001+04:30

میخام برم تو خیابون قدم بزنم. میخام راحت ترین و قدیمی ترین لباس هامو بپوشم و بزنم بیرون. برم بیرون و بین مردم راه برم. بین آدمایی که بعضی هاشون خیلی وقته تو این دنیان و بعضی هاشون تازه اومدن. آدمای کوچیک و بزرگ که هرکدوم برای خودشون دنیایی دارن و دغدغه هایی برای زندگی کردن یا نکردن. میخام فراموش کنم کدوم یکی از اونام. میخام با بقیه قاطی بشم و همه چی یادم بره. میخام سر دردمو بندازم توی پیاده روهای شلوغ تا شاید کسی اشتباهی برش داره و ازش خلاص شم. شاید هم یه بچه لبخندش از دستش بیفته و اون لبخند گیر من بیاد

Immortalize your name

2011-07-15T13:44:00.003+04:30

جاودانه کردن نام دروغی بیش نیست. نام تو هرگز با کارهایی که کرده ای جاودانه نخواهد شد. تنها در چهار نسل از خاطره انسان های زنده محو خواهی شد
تا میتوانی دوست بدار و عشق بورز که این تنها راه جاودانگیست. جستجوی آن در دنیای فانی خطاست. در جان ها بگرد، از راه عشق. عشق تنها ملک جاودانیه ایست که بر ما گشوده است

ماگی در شکل یک سر، خودنگاره

2011-06-02T19:17:00.000+04:30

Jug in the Form of a Head, Self-portrait, Gauguin, 1889. Kunstindustrimuseet, Copenhagen.

ماگی در شکل یک سر، خودنگاره (معمولا به نام ماگ خودنگاره خوانده میشود) توسط هنرمند پست امپرسیونیستی پائول گوگن در اوایل 1889 ساخته شد. این خود نگاری بطرز خاصی وحشت آمیز و خشن است و در نتیجه دو اتفاق تلخ در زندگی هنرمند خلق شده است. در دسامبر 1888 هنگامی که گوگن بهمراه وینسنت ون گوگ در آرل ساکن بود، ونگوگ گوش خود را برید و به فاحشه ای داد. چند روز بعد گوگن شاهد قطع سر مجرمی در پاریس بود. در خودنگاره، گوگن سر زخمی او را نشان میدهد، که خون از آن سرازیر است، گوش آن بریده شده و چشمانش گویی در انکار بسته اند.

Vincent van Gogh,

صندلی پائول گوگن 1888

رابطه گوگن با ون گوگ پرتلاتم بود.گوگن پیشتر علاقه هایی به امپرسیونیسم نشان داده بود و هر دو مقدار زیادی گرایش های افسردگی و خودکشی داشتند. در 1888 گوگن و ون گوگ نه هفته را با هم در منزل ون گوگ به نقاشی گذراندند. در این مدت، گوگن بیشتر و بیشتر از امپرسیونیسم کناره گرفت که به بحث آن دو انجامید. در عصر 23 دسامبر 1888، ون گوگ که ناامید و بیمار بود با کشیدن تیغ روی گوگن با وی مواجه شد. ون گوگ در اثر ترس به فاحشه خانه ای در اطراف گریخت. وقتی آنجا بود، قسمت پایین لاله گوشش را برید. بافت بریده شده را لای روزنامه پیچید و به فاحشه ای به نام راشل داد و از او خواست تا "این شیئ را با دقت نگه دارد".

خودنگاره ون گوگ با گوش باند پیچی شده. 1889

گوگن اولین نفری بود که هنرمند هلندی را، دقیقا پس از آنکه گوش خود را بریده بود، بیهوش با سری غرق در خون روی زمین یافت. ونگوگ بسیار گوگن را تحسین میکرد و ناامیدانه میخاست چون برابر با او شناخته شود. اما گوگن مغرور و سلطه جو بود، مساله ای که اغلب مرد هلندی را می آشفت. ون گوگ که در آن زمان عمیقا تنها بود اغلب به فاحشه خانه ی رو دو بودال بعنوان تنها نقطه ی تماس عاطفی و احساسی اش با دیگر مردم میرفت. قبل از آنکه تلو تلو خوران به اتاق مشترکش با گوگن برسد گوش بریده اش را به یکی از آنها سپرد.

به گفته منتقدی به نام مارتین گیفورد، فاحشه ها برای ونگوگ "خواهران روحانی بخشایش" بودند که "هر بار طعم اندکی از بهشت را برای دو فرانک" به او میبخشیدند. او در این زمان مشغول خواندن دردهای مسیح در باغ جتسیمانی بود، جایی که مسیح بهمراه حواریونش شب قبل از مصلوب شدن به مناجات پرداخت. داستان ضربه عمیقی در او نواخت، بخصوص این کلمات: "اگر تو اراده میکنی، این جام از من بستان: بهرحال نه اراده من بلکه (اراده) از آن توست که انجام خواهد شد." سلسله قتل های اخیری از فاحشه ها در ذهنش نقش می بستند و به احساس گناه وی از رفتن به سراغ فاحشه ها دامن میزدند. او به تازگی رمان "گناه پدر مورت" امیل زولا را خوانده بود، که در آن شخصیتی "همان طور که پدر مورنت در حال دعا خواندن بود... آرام چاقویی از جیبش بیرون کشید، آن را باز کرد و گوش راهب را با آن قطع کرد."

هیچ مدرک موثقی دال بر این که گوگن غیر قابل پیش بینی آن روز به دوست دمدمی مزاج خود حمله کرده باشد وجود ندارد. وقتی برادر وینسنت، تئو، چند روز بعد به بیمارستان آرل رسید- بعد از آنکه توسط گوگن از ماجرا خبر دار شده بود- از بی منطقی، تب بالا و "جنون" آشکار وینسنت در روزهای قبل از بریدن عضو سخن گفت.

ون گوگ در تخت بیمارستان مدام در طی چند روز آتی گوگن را طلب کرد اما مرد فرانسوی از او فاصله گرفت. او به یکی از ماموران پلیس مرتبط با ماجرا گفت: "با او مهربان باشید موسیو و به آرامی این مرد بزرگ را بیدار کنید و اگر مرا طلب کرد به او بگویید که من اینجا را به مقصد پاریس ترک کرده ام. دیدن من ممکن است برای او مرگبار تمام شود." از نقل قول های گوگن به دوستانش، وقتی که چند روز بعد به پاریس رسید، گفته شده است که او نیز این قطع عضو با جتسیمانی مرتبط میدانسته است. آنها دیگر هرگز یکدیگر را ندیدند، اما به مکاتبه با هم ادامه دادند.

در 28 دسامبر، دو روز بعد از بازگشتش به پاریس، گوگن به اعدام سحرگاهی مجرم پرادو رفت. ون گوگ و گوگن راجع به پرونده پرسر و صدای پرادو سخن گفته بودند. هم پرادو و هم پرانزینی قاتل – که شهرتی ننگین همچون پرادو داشت- زمانی دوستانی در کافه پاریزین لا تمبورین بودند، جایی که ون گوگ در آن نمایشگاهی داشت. اعدام اثر عمیقی بر هنرمند بجا گذاشت و نگاه این هنرمند را به بشریت تلخ کرد. اعدام خونین بود، در اولین ضربه تیغه گیوتین به گردن پرادو اصابت نکرد و بخشی از صورتش را کند. مرد از زیر گیوتین با زجر و بهت برخاست و برای برگرداندن وی برای بار دوم و جدا کردن سرش ناچار به توسل به زور شدند.

حضور گوگن در اعدام نتیجه شوک بزرگی بود که از خودزنی ون گوگ در او مانده بود. جروم وینر نویسنده میگوید که گوگن از برخوردش با ونگوگ احساس شرم می کرده و با پرادو همذات پنداری داشته است. به گفته برادلی کالینز، "شکی نیست که گوگن وینسنت را مرتبط با این اعدام می دانسته است. اگر گوگن از دیدن منظره وینسنت نیمه جان غرق در خون وحشت کرده بود، همان قدر در مقابله با این فوبیا احساس نیاز میکرد که با نگاه کردن به اعدام پرادو خود را از شجاعت خود مطمئن سازد. همچنین ممکن است او خواسته باشد به معصومیت خود و جرم دیگری افتخار کند."

اثر Vincent van Gogh,

پائول گوگن ( مردی با کلاه قرمز)

, 1888, Van Gogh Museum, Amsterdam (F546)

منبع: ویکی پدیا. (خواننده عزیز اگر توانایی ویرایش صفحات ویکی پدیای فارسی را دارید لطفا این مطالب را در آن اضافه کنید.)

ترجمه و گردآوردی: علی نورانی

Compiled and translated into Farsi by Ali Noorani

Taken from different Wikipedia pages

چرخ

2011-04-14T00:47:00.000+04:30

دستان بالارونده ی
زنی کوزه گر را میخواهم
در سرگیجه ی سراب کویر
باران و بوی خاک بر باران
و بوی خاک
سفال کالبدم ترک دار است

---------------------
بار دومیست که با شنیدن ساز علیزاده در من شعر می جوشد، همان طور که چشمه ای در کویر

انتظار بسر آمد

2011-03-23T20:06:00.000+04:30

هنوز مطمئن نیستم که توانسته باشم حق این نمایشنامه را ادا کرده باشم. شاید این کار را بیشتر از 15بار خانده باشم و هر بار به وجد آمده ام و به این نتیجه رسیدم که صحنه های تئاتر ایران کمتر لیاقت چنین کاری را داشته باشند
تبریک به سیامک مهاجری عزیز

همچنین پست سیامک مهاجری راجع به چاپ این کتاب در وبلاگ شخصی اش را بخوانید

نعنا

2011-02-16T23:57:00.001+03:30

نمی دانی چقدر بوی گرم تابستانی را و سرمای نعنا را دوست دارم بوی گرمای نور پنجره و عرق شربت آلبالو روی دیواره لیوان که مات است و پایین می غلطد.

سینمای تاثیرگذار

2011-01-28T00:02:00.000+03:30

درطول تاریخ سینما مردم اغلب می دانسته اند که آنچه در فیلم می بینند واقعیت ندارد. برخی تعریف آن را قبل و برخی بعد از فیلم میشنیدند. اما همگی تا به امروز همیشه تحت تاثیر فیلم های اثرگذار قرار گرفته اند. اکنون که جلوه های بصری بر همه آشکارند، اکنون که سینما تکیه بر یک قرن تاریخ خود می زند آیا میتوان تاثیر فیلم های "خوب" و یا "بد" را بر تماشاگر انکار کرد، یا هنوز صدا و تصویر سینما با قدرت هولناک خود یک قدم جلوتر از بیننده اند؟

دوستان شما ممکن است در طول روز با شما شوخی کنند. آیا تا بحال از آن شوخی ها آنقدر شوکه شده اید که شب کابوس آن را ببینید؟ احتمالش ضعیف است. حال اگر دوستی شما را در شبی تاریک به اعماق جنگلی ببرد و دوستی دیگر ناگهان شما را بترساند چه؟ زهر ترک خواهید شد و احتمالا تاثیر آن شوخی تا مدت زیادی با شما خاهد بود. تاریکی جنگل و تمام صداها و اشکال و نورهایی که می بینید و شاید اعتمادتان به دوستتان شما را در یک "فضا"ی خاص قرار می دهند، فضایی که شما در آن خودتان نیستید بلکه به تصاحب آن در می آیید و این فضاست که شما را آسیب پذیر می کند. کار سینما ایجاد فضاست. همین فضاست که شما را می خنداند، به گریه وا می دارد، می لرزاند، از وحشت سر جا میخکوب می کند و به نوعی به هر کجا که بخاهد می برد. این درست است که تماشاگر حرفه ای امروز شاید حتی از مراحل ساخت و تولید یک فیلم نیز آگاه باشد اما نکته اینجاست که سینما در ابتدا بیننده را مسخ می کند و سپس ضربات کارساز خود را در ناخودآگاه او فرود می آورد و بعد از فیلم، وقت تحلیل یا تعریف یا نقد که آگاهانه به فیلم فکر می کنیم دیگر برای دفاع در برابر تاثیر آن خیلی دیر است.

بار دیگر که چشمانتان را برای خاب بستید و صحنه های فیلمی که آن روز دیده اید جلوی چشمتان آمد بیاد بیاورید که شما نیز از نفوذ سینما در ناخودآگاهتان مصون نیستید. با تماشای یک فیلم اثرگذار شما با دوستی در شبی تاریک به اعماق جنگل رفته اید.

7/11/89

2:00 a.m

2011, Past and Future

2011-01-12T02:35:00.001+03:30

Year 2000 had long been looked up at as 'the end of the world', 'the ultimate point of technological advancements',... People believed that in 2000 we'd be driving flying cars and living on other planets (e.g: in 2001: Space Odyssey).
But none happened. In fact 2000 was another crappy new year, just like the previous ones, except for a little more extravaganza here and there. A bit more jazzy one could say. It had been "some very far point in future" for such a long time; so far one could not realize the gap. And it remained one even until before the New Year's day.
It's first of Jan. 2011 now and people are awaiting the catastrophic prophecies of "2012". A film so good in CG and production that shakes the viewers.

The film 2012 was not the first to use breathtaking visual effects. In fact Avatar, for example, was no less brilliant in CG, however the majority of people thought of it as a 'story', perhaps with some lessons to teach. However, 2012 talks about earth, about our planet. Its imagination gives the viewer an idea of what his land is going to look like ravaged by forces of nature. It shows what has never been shown to this clarity: the end of the earth we know. It shows the unseen dooms day.
I do not intend to judge the accuracy of this prophecy. What I understand is the effect of a movie on people's minds. What I see is the mass of legends created around this subject. Next year might have been cited as the end of the world in some religions as the movie shows, but if the fear would not have been triggered by this film no one would have ever cared or believed in it. In fact the movie was so good it became the prophecy itself.

What do you think about future? Do you think 2020 has anything 'super cool' to offer us? Or is it going to be the same a-bit-faster-cars, a-bit-taller-buildings, a lot more war, ...?

Yesterday's Photoshoot

2010-12-09T01:35:00.000+03:30

یکی از عکسایی که دیروز از یکی از دوستای خوبم "میثم رازفر" گرفتم

اگه اهل تلویزیون باشید باید بشناسید. منتظر حضورش تو فیلم های سینمایی هستیم :)

2010-11-30T23:54:00.000+03:30

محرم نزدیک است

تنها این سیداسماعیل است

که سبزی چشم هایش به کلاهش رنگ میدهد

Everybody Hurts

2010-10-19T13:44:00.002+03:30

ترجمه این آهنگ زیبا را از سیامک بخوانید

http://boof60.blogfa.com/post-90.aspx

آهنگ «همگان در رنج اند»(Everybody Hurts ) کاری از R.E.M که در 1992 منتشر شد. در نظر سنجی موسسه «پی آر اس» به عنوان غم بار ترین موسیقی همه دوران ها شناخته شد. که بسیاری را به گریستن واداشته ،و بسیاری هنوز با این آهنگ می گریند. فارسیِ **سرایش این کار را انجام دادم و شاخه ی چیدنش را در زیر ترانه سنجاق کرده ام!

دلم برای مادرم می سوزد

2010-09-11T11:12:00.001+04:30

همیشه دلش می خواست باغچه ای داشته باشد که توی آن گل بکارد. درخت داشته باشد و یک جوی کوچک آب از آن رد شود و پرنده ها روی درختش آواز بخوانند و مادرم بنشیند لب آن آب. خوب که فکر می کنم می بینم مادرم هیچ وقت دوست نداشت سبزی بکارد. هیچ وقت از درختش میوه نخاست. تنها حس زیبایی شناسی اش بود که این آرزوها را در دلش می کاشت. عاشق بچه هاست. ار کودکی آنقدر عکس "مادر و بچه" در خانه دیدیم که بهش می خندیدیم. هر روز با چنان اشتیاقی به تک تک آنها نگاه می کرد که باورمان نمی شد. چقدر ذوق می کند وقتی دو نفر که عاشق هم هستند با هم ازدواج می کنند یا بچه دار می شوند. انگار این نشانه های زندگی در زوج های دیگر است که مادرم را زنده نگه می دارد. شاید چیزهایی در آن می بیند که روزی آرزوی خودش بوده اند. مادرم همیشه ساکت است و با لبخندی که روی صورت مهربانش دارد به آدم نگاه می کند. مادرم سواد چندانی ندارد اما عاشق هنر است. مدرسه که می رفتیم برایمان طاووس می کشید و در دفتر ریاضی جوجه هایی که خودش دوستشان می داشت. مادرم مرغ و خروس هم دوست دارد.

نوستالژیای مادرم به روزهایی که شهر کوچک ما به قدر روستایی بود و مادرم دختر نوجوانی که کنار جوی آب ظرف می شست دلم را کباب می کند. پدرم، کسی که در عمرم به کسی به اندازه او نتوانستم افتخار کنم، با همه مهربانی اش، مادرم را دزدید. مادرم هیچ وقت نگفت ناراضی است. اما بارها گفت که برای خود سهمی قائل نیست چون از خود هیچ نداشته.

دوست داشت موسیقی یاد بگیرد و حتی به زبان های مختلف حرف بزند اما هیچ وقت به خود اجازه نداد خواسته اش را مستقیم بگوید. مادرم عاشق جریان زندگی است، از تولد تا مرگ، چه انسان چه گل و چه جوچه ها. اما کسی مادرم را هیچ وقت نفهمید و شاید به خاسته هایش هیچ وقت نرسد.

مادرم زنده است اما شاید دور بودن آرزوهایش دستم را جلو تر از افعال ماضی نمی برد

گلویم تنگ است

نمی دانم اشک ریختن چه معنی دارد و چرا انسان بجز این یک راه هیچ انتخاب دیگری برای نشان دادن نوع شدت احساسش ندارد. که آن هم هیچ وقت معلوم نیست برای خودت گریه می کنی یا برای آن چه که باعثش شده.

Dance of Love

2010-08-17T13:20:00.001+04:30


Dance of Love by Ali Noorani

سینی استیل گرد و مقعر

2010-06-28T00:15:00.000+04:30

سر و صدای چهار راه ولیعصر -ظهر

مردی که پیر بود اما نبود. مویش سفید و دندان مصنوعی اش هم سفید. لبخند می زد و جدی بود. در دستی چوبی قالپاق به سر و در دست دیگر طاق نصرتی داشت به طول و عرض یک آ-چهار.
روی قالپاق یک تخته نوار چوبی میخ کرده بود و داده بود به خط خوش و درشت رویش نوشته بودند:
"خوب گوش کنید. صدا می آید"
طاق نصرتش هم لوله های پی وی سی سفید آب بود که با زانویی ها به شکل مستطیلی به هم بسته بود و وسطش گل های مصنوعی بود و روی نوار طاق نصرت نوشته بود "بنیان خانواده" یا چیزی شبیه به آن
زنی میان سال را گرفت به حرف. در کارش جدی بود. تاثیر می گذاشت.
-"من با این به ماهواره جهانی وصلم"
زن که اول از رودرواسی چند لحظه مکث کرده بود کم کم مردد بود که نماند.
-"(چیزهایی که شنیده نمی شد)"

مردم که رد می شدند و تجهیزات مرد را می دیدند آرام می کردند. رد نمی شدند. زن هی بیشتر جذب می شد. و دور مرد شلوغ تر می شد.
- "( مردچیزهایی از سقوط خانواده به زبان خودش می گفت) "
یک لحظه هم از زن چشم بر نمی داشت. زن پشت چادرش قایم شده بود تا کسی نبیند تنها کسی ست که گوش می کند. همه می دیدند که گوش می کرد. همه می دیدند زن و پیرمرد برایشان خیلی مهم نبود.
-"امواج همه جا هست. من الان دارم (گوشش را گذاشت به دیش قالپاقی اش که شاید سینی استیلی بود) صدای حیوونای آفریقا را می شنوم. اگه بخوام می تونم هر صدایی رو بشنوم. چون این یه ماهواره جهانیه.."
مردم زیاد شده بودند. ماشین پلیسی رد شد و با کنجکاوی مرد را نگاه گرد. مرد آرام تمام کرد. و آرامتر از خیابان رد شد. اتوبوس قرمز و ماشین ها و ماشین پلیس و مردم سر چهار راه نگاهش کردند که رفت آن طرف. بعضی ها همه اش را دیدند بعضی ها هم کمی اش را.
زن هم بی سر و صدا رفت آن طرف.

زیر سایه درخت زن چادرش را جلو صورتش گرفت و پیرمرد دوباره شروع کرد به توضیح دادن.
بعضی ها رد می شدند و نگاه می کردند .

خرداد 89

زردآلو

2010-06-18T16:08:00.001+04:30

javab be "Se Soal"e siamak

هفته پیش وقتی در یک پیکان قراضه ساعت 1030 شب به سمت خانه راه افتادم صدای پیرمرد و پیرزنی را شنیدم که تعارف تکه پاره می کردند برای نشستن و ناز می کردند پشت سرم. زن شروع کرد تعارف کردن چیزی به مرد و مرد شروع کرد به تعارف و بالاخره چند تا برداشت:
-نه پنج تا برداشتم
-نه بازم بردار برا بچه هات
-برداشتم دستت درد نکنه
-بردار خیراتیه
من فکر می کردم نون قندی باشه (به این دلیل که شاهرودی ام!) اما بعد که به بغل دستیم هم تعارف شد دیدم میوه بود. به من که رسید مدت خیلی زیادی گذشته بود (و فقط برای این بود که در دلشان گفتند "این" بچه هم دیده هوس کرده) وقتی گرفتم دیدم زردآلو بود
غنیمت رو انداختم ته کیفم
-زنگ بزن به پسرت تا آدرس بدم بهش بیاد دنبالت
-خودم می تونم
زن بعد پول پیرمرد را هم حساب کرد و تیر خلاص را بهش زد. زردآلو سه روز روی میز آشپزخانه بود و داشت آبش خشک می شد که تصمیم گرفتم بخورمش. شستم. بمحض اینکه گاز زدم یهو دیدم باغ خاله ام هستم و لپ هام هنوز مثل زردآلو ها رژگونه داره. یهو سایه ی درختا و نوری که از بینشون رد می شد، گرمی هوا رو حس کردم. تابستون بود. از زردآلو سیر بودم اما باز وقتی یه زردآلو دیگه می دیدم که چهره ی نرمی داشت طاقت نمی آوردم
نصف دومش گرم بود. پریدم حیاط خونه ی بابابزرگ که همیشه زردآلوهاش گرم بود و معمولی. خیلی معمولی. درخت سیبش هم معمولی بود. انارش هم. اما حوض سیمانیش قشنگ بود.
زردآلو تموم شد و دوباره تو آشپزخونه بودم.
کاش از پیرزن بیشتر خیرات می گرفتم. شاید کرایه منم حساب می کرد.

...

2010-06-15T00:11:00.001+04:30

گریه ات را لای پرده های
صدای کولر که گم می کنی
اشک می پاشد در اتاق
باد و باران می آید

طوفان دلت را کسی
نخواهد دید
دیدگانت پر شده از خاک
گل گرفته است انگار
نمی چرخد پرده های چشمانت

Taken from my old blog

2010-06-06T23:15:00.000+04:30

I've popped in here after two years
still nothing's changed here. it's just grown silent. there was a hustle going on around here then. It had turned into a busy neighborhood lately. As opposed to how active here was, my new home's in a quiet area. A year passes and except me and my family, not a soul passes by our street. It may be because I haven't given out my address, but then friends who have it don't bother to stop by either. Of course, there's no complaint... Everyone's busy. and the distances between houses have grown nowadays, so no one can visit any one else.
***
by the way, why is this virtual world so eternally vast? when u build a house in some point of it, you are millions of light years away from the other cities.You must give your address to people so that they'd come. but finding your address is so easy, and there's no need to ask directions from people who answer your question in their native tounge. once they visit, your neighborhood gradually grows busier. I mean, as if you build roads toward your house. and you gradually expand it and then one day you find your house at the heart of one of the busy bustling cities of the Internet! it's then that even if you wouldn't want the racket, you can't do anything about it. you cant destroy the streets you built. and you can't convince yourself to destroy your own house. That's not fair! then you must leave everything behind and run. You must nest in another corner again and this time don't leave but a narrow path to town from your house. a foot path in which no one can find his way at night but by the full moon. A place where the sound of no click-clicks, the clack-clack of no keyboards and the swish of no one riding on on a link is heard.
if you promise not to loosen my streets- or as told by Talak, don't prostate them- you can come by and visit
but don't ride on any links. Walk...

"برگرفته از وبلاگ قبلی"

بعد دو سال اومدم اینجا سر بزنم
اینجا تغییری نکرده هنوز. فقط سوت و کور شده. اون موقع ها اینجا برو بیایی بود. محله شلوغی شده بود آخریا. هر چی این اینجا برو بیا داشت خونه جدیدم تو یه جای خلوته. جز خودم و خونوادم کسی سالی یه بار هم از کوچه مون رد نمی شه. شاید دلیلش اینه که آدرس جدیدمو به کسی ندادم اما آشناها که دارن هم سر نمی زنن. گله ای هم نیست. همه سرشون شلوغه. راه ها هم خیلی دور شده کسی نمی تونه به کسی سر بزنه...
***
راستی چرا این دنیای مجازی انقدر بینهایته؟وقتی یه جاش خونه می سازی با شهرهای دیگه میلیون ها سال نوری فاصله داری. باید بری آدرستو بدی به بقیه تا بیان. اما آدرس پیدا کردن راحته، نیازی هم نیست از آدمایی که فارسی تو با زبون مادریشون جواب میدن آدرس بپرسی. وقتی میان خونه ات کم کم محله ات شلوغ میشه. یعنی انگار خودت جاده می کشی به سمت خودت. خودت کم کم بزرگش می کنی و یه موقع می بینی خونه ات تو قلب یکی از شهرهای شلوغ و پر سر و صدای اینترنته! اونوقته که اگه نخوای دیگه اون سرو صدا رو نمی تونی کاری کنی. نمیتونی خیابونایی که ساختی خراب کنی. دلتم نمیاد خونتو خراب کنی. این خلاف اخلاقه و انصافه! اونوقت باید همه چیز و ول کنی و فرار کنی. باید بری دوباره توی یه گوشه دیگه خونه بسازی و این دفعه یه کوره راه بیشتر براش نزاری تا شهر. یه کوره راه که شبا جز با مهتاب کامل نتونه کسی پیداش کنه. جایی که صدای کلیک کولوک و تق تق صفحه کلیدا و قیژ و قیژ کسایی که سوار لینکا می شن نیاد.
اگه قول میدی خیابونمو گشاد نکنی - به قول طلک فاحشه اش نکنی- می تونی بیای بهم سر بزنی.
اما سوار هیچ لینکی نشو. پیاده بیا....

2010-05-11T00:55:00.000+04:30

از کوه های مشرق برمی آیی
و برآمدگی ات
را جشن می گیرم هنوز
هر روز
سینه می سایی به آسمان
آی به سان
پرندگان مهاجر.

2010-03-30T01:45:00.001+04:30

1:32
Poshtebam
Geryehaye mardi ke dar zoozehaye shabane sag ha peida nist.

بهار سرد

2010-03-21T13:01:00.003+03:30

مثل اينكه هنوز آدم ها مثل پرنده ها با آب و هواحالشون عوض مي شه. بهار امسال خيلي زود اومد. چند هفته پيش. هوا خوب شد پرنده ها شروع كردن به خوندن و آدما ريختن بيرون و جنب و جوش بهاري شروع شد. مردم و گربه ها و پرنده ها و ماهي ها تو هم لوليدن.
اما الان كه روز يكم عيده هيچ كس اينجا حال بيرون رفتن و ديد و بازديد نداره. امروز تگرگ هم اومد.
براي من خيلي جالبه كه هنوز ما آدما بدون اينكه بدونيم از آب و هوا همون قدر تاثير مي گيريم كه از خيلي چيزايي مثل رسانه. شايد هوا يك رسانه اوليه بوده كه كسي نمي تونسته كنترلش كنه.
مثل رسانه هاي خارجي و حتي ايراني
:)
سال سرديه

به قرمز ماهي هاتون نگاه كنيد شايد گرم شيد

news

2010-01-22T16:51:00.002+03:30

سلام
بزودی با ترجمه ای از یک پایان نامه بروز خواهم بود.

محمد جعفر

2009-09-19T02:13:00.001+04:30

از میان ما

2009-09-10T23:22:00.001+04:30

از میان ما یکی زود مُرد

یکی به زندان افتاد

یکی خیانت کرد

یکی فرصت نیافت به زنی بگوید «تو»

یکی را توفان برد

یکی را زلزله

یکی معلم شد

یکی تیر خلاص شلیک کرد به شقیقه ها

یکی در زنجیر زنجره ماند

یکی با آواز آب رفت

یکی شرکت سهامی ساخت

یکی در سایه زیست

یکی در آفتاب

یکی به ولایتی سلطان شد

از میان ما یکی شبیه عقاب بود-

کرکس شد.

حسن صانعی

گوراب جیر صحرا

...

2009-09-05T14:11:00.002+04:30

يعني همين؟
بهمين سادگي...

my new link

2009-09-01T21:03:00.006+04:30

hi
My new portfolio is here. It currently holds some of my works in photography and design:

My official port. from now on:

http://silent-lake.daportfolio.com/

The page above is actually a selection of works uploaded here:
http://silent-lake.deviantart.com/
(more frequently uploaded)

PS:
* flickr is filtered by the government for the time being :|
so i cant update it. I'll inform u when I got the chance to here

** and the link to my photos on Photo Net has been changed to lower case ali_joker.

َAli Noorani

صفحه كارهاي عكاسي و طراحي من رو ميتونيد اينجا ببينيد.

صفحه رسمي من از اين به بعد:
http://silent-lake.daportfolio.com/

صفحه بالا در واقع گزيده اي از اين صفحه ست:
http://silent-lake.deviantart.com/
(بيشتر به روز مي شود)

/flickr فعلا فيلتره و نمي تونم بروز كنم
// لينك به photo net بروز شده
علي نوراني

2009-07-10T19:43:00.002+04:30

خون در رگم ميدود

نبضم مي پرد

نفسم در گلو قطار مي شود

موتورخانه روشن است

با سرعت به پيش

دلم مال تو

نفسم را كجا مي بري؟

20آوريل 2009 سطوه

Milad-e Ali

2009-07-07T12:33:00.005+04:30

تصاوير من در سايت دوربين:
مراسم سالانه اطعام نذری توسط دروایش به مناسبت میلاد حضرت علی (ع) / علی نورانی

Dar Khaneye Bol-Hasan, Bar Sare Khane Ali
در خانه ي بوالحسن، بر سر خان علي مراسم سالانه اطعام نذري توسط دروايش بمناسبت ميلاد حضرت علي (ع) ي

تمامي حقوق عكس ها متعلق به عكاس (علي نوراني) مي باشد. در صورت هرگونه استفاده بايد قبلا اطلاع داده شده، منبع ذكر شود.

Ali Noorani

One

2009-06-29T11:38:00.002+04:30

^{(view large please)}
Abr Forest
جنگل ابر. علي نوراني

Balance

2009-06-07T17:29:00.003+04:30

lotfan rooye aks click konid
Abr forest, Shahroud
Ali Noorani

جنگل ابر، ارتفاعات شاهرود
علي نوراني

Photo

2009-04-01T17:58:00.001+04:30

^{(click to enlarge)}

I'm waiting for your commetns.

Re: [Blessed hut] Abr

2009-03-22T17:54:00.000+04:30

Canon 400D @ 31.0 mm. 1/400 sec. F5.6. ISO.100.

Happy New Year!

2009-03-21T14:02:00.001+03:30

سال نو مبارك

--
Yours,
Ali Noorani

2009-01-22T16:07:00.002+03:30

از خیابان کاج برایت میوه می چینم

این پرتغال نارنجی تقدیم به توست

و تو تقدیم به من

با تمام احساسم.

من یک درخت کاجم

برگهای سرم را برف پوشیده

بازو در بازوی درخت کن

بیا در کاج قدم بزنیم

من سرخم میکنم

و تو میوه بچین.

بیا خرگوش سفیدم

پشتم قایم شو عزیزم

از شاخ و برگم صدای قارقار می آید.

Life

2008-10-24T18:00:00.001+03:30

زندگي تماشاي يك مگس است كه هدفيكه فقط خودش ميداند دنبال مي كند و از اين سو به آن سو مي رود

توزيع شير مدرسه

2008-10-13T21:02:00.001+03:30

بچه هاي كلاس پنجم در حال خالي كردن شيرهاي دانش آموزان براي مدرسه
و يك كلاس اولي در حال تماشا

2008-08-30T01:19:00.000+04:30

ساق ها و كمر غير باريكت

مي ترسم مايه ي گناه شوند

اندام عريانت را بپوش چنار

مردم دلشان هوس تبر دارد.

تلخی شکلات

2008-08-24T12:25:00.002+04:30

چقدر چیزها بود که می خواستم بهت یاد بدم و ازت یاد بگیرم... چقدر آرامش که می خواستیم بهم بدیم. بدبختی من که نیاز به گفتن نداره اما چقدر نگران تنهایی توام. کاش بیشتر برای مقابله با دنیای بیرحم آماده ات می کردم گلم. خدایا منو ببخش اگه ظلمی کردم. حتما کردم...

خداحافظی چقدر آدم دلش می گیرد
روحم را در زمان برایت جا می گذارم
ابدیت
مریم نگاهش نم دارد
تلخی شکلات غم دارد
چشم ببند و
بوی کاه گل باران خورده
را در چشمانت نگه دار
شاید برگردم
دلم
تنگ
می شود
برای کوچه باغ
راستی آنجا که میروم
نه فلسفه هست
نه اقاقیا

2008-08-22T01:42:00.000+04:30

صدای آب می آید

صدای آه می آید

سایه ها نور می رقصند

دو چشمت برایم عشق می بارند

زمان ه برایت می ایستد

نزدیک که می شوی

دور که می شوی

ابر که می شوم

نفسم یاری نمی کند

صدای آب می آید.

87/21/4 - ابر

2008-08-22T01:23:00.002+04:30

Conception is not for us

For us are orders to follow

Decision is not ours

Ours is luck, good or bad

Blue sky, green fields we pass through

Will never belong to us

Hot or cold are the bullets

Ours is orders to copy

For we are only puppets.

ادراک برای ما نیست

از آن ما دستوراتیست که باید خط ببریم

تصمیم با ما نیست

بخت با ماست، خوب یا بد

آسمان آبی، دشت های سبزی که از میانشان می گذریم

هرگز به ما تعلق نخواهند داشت

گلوله ها داغ یا سردند

از آن ما فرمانهاست که باید دنبال کنیم

که ما عروسکانیم.

10:30 a.m -19.2.87

Walking in plains, going to shooting fields,

Kermanshah

Abr

2008-07-31T08:57:00.003+04:30

Abr Forest*, Shahrood Iran

*Abr is a Persian word and it means cloud

جنگل بی نظیر ابر: قدیمی ترین جنگل دنیا
اطراف شاهرود.

my photos

2008-07-20T15:40:00.003+04:30

salam

aval az hame link e axham tu site doorbin:
http://www.dourbin.net/albumdetail-fa-2144.html

ghabl az aval, ye ax ke un balast!

va dovom:

دست هایم دلتنگ لمس گندم هایت

آرام بر تو گام می گذارم
عاشقانه بر تو وارد می شوم ای دشت
برایت باد می نوازم
و پرستو ها را به تو هدیه می دهم
آنگاه که آسمانت غم دارد.

ahayyyy

2008-07-01T23:15:00.000+04:30

آهای!

تو که خورشید

انتهای گونه ات

عطر پاشیده

آهای!

تو که لنگر نگاهت

به آبی آسمان است

برایم کلمه بیار

آسمان, عشق

آرامش, شب.

to az noor mitarsi

2008-06-20T08:35:00.002+04:30

لامپ دستشويي را خاموش كن

تو از نور مي ترسي!

حيوان مثله را خوب نگاه كن

اي انسان نخستين!

تو را بر پرتگاه هزاره مي بينم

پرتگاه سه پله

برق را خاموش كن

در كلاف روده ات گند تعصب است

دست هايت را بشوي

تو از نور مي ترسي.

Baroot

2008-06-20T08:10:00.000+04:30

تنم را كه از سفر مي شورم

دود باروت چه چركين است

مرا با سرنيزه از دنيا بريده اند

من آن مرد آفتاب سوخته توام

و هنوز استخواني–ِ ني ها

بوسه بر گونه ي چشمم مي زنند...

2008-04-07T15:31:00.002+04:30

بين ما ديواريست
به قطر شعاع شهر
كه سوراخي دارد
به تنگي صفحه موبايل
و از آن واژه مي تابد...

Spring comes...

2008-04-02T22:01:00.005+04:30

(click to see larger)
Abr Jungle, Sharood, by Ali Noorani, April 2008

Kind Savage, by Ali Noorani, April 2008

Abr Jungle, Sharood, by Ali Noorani, April 2008

Fear

2008-03-24T11:37:00.002+04:30

(click to see larger)

That Day...

2008-03-08T16:58:00.000+03:30

That day will come ,

When I fly into your arms.

When my body plays yours,

Like a red violin.

When our passionate sighs and moans,

Are the sweet melody of skies.

When I shed my tears,

On your cheeks.

آن روز خواهد آمد،

كه در آغوشت پرواز مي كنم.

وقتي كه اندامت را

چون ويولني سرخ مي نوازم.

وقتي كه آه و ناله مان

موسيقي آسمان هاست.

وقتي اشكهايم را

بر گونه هايت مي ريزم.

2008-03-02T23:59:00.002+03:30

اشكهايم را پاي چنار مي ريزيم،

هق هق ام را به باد مي دهم،

و چشم مي دوزم به پنجره،

مبادا بوي تو را كسي در غمم حس كند....

2008-02-27T01:24:00.001+03:30

اندام بيقرارم را درياب

و از عشق آبستنم باش،

مرا تا انتها در خود فرو بر

و بيقراري ام را در رحِمت آرام كن...

2008-02-25T19:16:00.000+03:30

باران كه مي بارم

بوي غم نم خورده كوچه باغ را مي گيرد

2008-02-25T19:13:00.003+03:30

آبي آسماني كه مي شوم،

ماهي كوچك حوض قلبم باش.

طوفاني كه مي شوي،

سر بر صخره گرم سينه ام بگذار.

2008-02-20T18:30:00.001+03:30

در پيچ

تاب

كوچه پس كوچه هايت كه گم مي شوم

دانه هاي انار را دنبال مي كنم

و به موسيقي لبانت ميرسم

اين تازه اول راه است.

24/11/86

كسي اينجا

2008-02-04T16:19:00.000+03:30

كسي اينجاست كه دردت را خوب مي داند

كسي غمنامه ات را با حضور قلب مي خواند

كسي اينجا لبش گرم لب توست

كسي اينجا تنش محو تنت داغ مي ماند

كسي اينجا ابر باران بهار است

كه نم نم زير گوش ات عشق مي بارد

كسي را آفتاب بي كسي پخته

كسي در سايه چشمان تو آرام مي خوابد

كسي اينجا تو را هر روز دلتنگ است

كسي اينجاست كه دردت را خوب مي داند

دوشنبه. 15/12/1386

photos update

2008-02-01T23:22:00.000+03:30

My flickr photos are updated.

براي ديدن عكس هاي جديد من در flickr كليك كنيد

2008-01-19T02:12:00.000+03:30

مسافر خسته نگاهم
كوير سوزاني را پيموده است
تا به زيارت تو بيايد
و انحناي تمام گنبدهايت را
به پرستش بنشيند

كتابت را باز مي كنم
و گلبرگ بوسه ات لاي ورق ها
بوي گناه بر دلم مي پاشد
و مرا تا عرش مي برد.

پنج شنبه نيمه شب

2008-01-18

شعر کوچک

2008-01-04T11:57:00.000+03:30

توی دلم

یه گوشه نشستم

چشامو گرفتم

گوشامو بستم

من بدبخت نیستم

توی دل من

روی سقفشم

پنجره کشیدم

نور نتابید

منتظر هستم

توی دلم

ازین ور دیوار

تا اون ور دیوار

وجب گرفتم

دلم یه دریاست

1:30 بامداد

No Bravery!

2007-12-26T14:46:00.000+03:30

hi
No Bravery is sung by James Blunt,
comments are welcome!

بي هيچ شجاعتي

كودكاني اينجا ايستاده اند

دست هاشان كشيده و به آسمان

اشك هاشان خشك بر چهره

او اينجا بوده است

برادران در گورهاي كم عمق آرميده اند

پدران، بي نشاني گم شده اند

ملتي كور بر شرم خويش

زيرا كه او اينجا بوده است

و من ديگر جز اندوه

هيچ شجاعتي

در چشمانت نمي بينم

خانه هايي سوخته تر از حد تعمير

بوي مرگ در هوا موجود است

زني در ماتم، مويه كنان مي گويد

او اينجا بوده است

منور آسمان را روشن مي كند

نوبت مرگ خانواري ديگر است

كودكي آنقدر ترسيده كه فريادش بريده مي گويد

او اينجا بوده است

و من ديگر جز اندوه

هيچ شجاعتي

در چشمانت نمي بينم

كودكاني اينجا ايستاده اند

دست هاشان كشيده و به آسمان

اما هيچ كس سوال چرا نمي پرسد

او اينجا بوده است

پيرمردان زانو مي زنند تا سرنوشتشان عوض شود

زنان و دختران مثله و هتك شده اند

نسلي غوطه ور در انزجار مي گويد

او اينجا بوده است

و من ديگر جز اندوه

هيچ شجاعتي

در چشمانت نمي بينم

و من ديگر جز اندوه

هيچ شجاعتي

در چشمانت نمي بينم

جمعه، آخر پاييز، 30/9/86

by Mr. no longer Lonely! ;)

2007-12-22T14:23:00.000+03:30

عقربه هاي ساعت زمان زنگ زده اند

دقايق تنهايي جلو نمي رود

چشمت به ديوار و سقف

و گاهي به پنجره

اين دل لعنتي كجا نمي رود!

1/10/86

11:34 صبح

Yalda

2007-12-21T15:53:00.000+03:30

جوجه هايت را كه مي شماري مرغ تنهاييت را بكش. امروز آخر پاييز است...

يلدا مبارك.

****

از گردنه كه رد مي شدند هوا خيلي سرد تر شده بود. بي قوارگي خاك و سنگ هاي كنار جاده را سفيدِ برف پوشانده بود. اوايل، فقط نيم رخِ تپه ها سفيد بود و اين نشان مي داد كه آفتاب زورش به نصف تپه رسيده. اما جلوتر وقتي كامل در ميان گردنه رسيدي ديگر سفيد مي چربيد. بوته هاي تيره و كوتاهي كه سطح را فرش كرده بودند از برف كم عمق روزهاي آخر پاييز سرشان پيدا بود و تپه هاي سفيد را به تپه هاي خال خالي تبديل كرده بودند. يك جور خال خالي نرم و مخملي. گاهي روي مخمل خامه اي سفيد ريخته شده بود و اين لكه هاي بي گياهي بود كه سفيدش بيشتر بود. به تپه ها كه نگاه مي كردم همان حس سكون هميشگي برف را مي ديدم. اما اينبار خالهاي بامزه اي داشت كه بيشتر شبيه كارتونهاي ديزني بود: صد و يك سگ خالدار.

سرم را به شيشه تكيه داده بودم و از پشت شيشه سرماي برف را حس مي كردم. كمي بالاتر، در چند صد متري زمين ابرهاي مه سرعتشان زياد شده بود و داشتند بر روي تپه ها گَرد مي پاشيدند. خوابم گرفته بود. آن دورها مه آسمان داشت با كوه هاي سفيد تركيب مي شد و ابديت دايره اش را دورمان تنگ تر مي كرد...

پنجشنبه 29/9/86

گردنه آهوان

Word...

2007-12-16T23:08:00.000+03:30

I give up now. I don’t want to be a youth anymore. It’s such a massive burden on my shoulders. I can’t take it anymore. I’m tired of this game; the game of the potential and the achieved, the game of running after dreams. What’s it good for being young? I'm tired of saying "I wish..." once and hearing hundred echo of "sighs" in my heart. I know it’s nothing but an irrecoverable pain. I wish I was an old man; an old man who has no desires, no hopes and no vision. I wish I was an old man who doesn’t care for the light at the end of the tunnel; one who has just passed the tunnel and is wondering if there was any light.

I give up now completely.

من كنار مي كشم. ديگر نمي خواهم جوان باشم. اين باربراي شانه هاي من خيلي سنگين است. ديگر نمي توانم تحمل كنم. از اين بازي خسته ام، از بازي بالقوه و بالفعل، بازي دويدن پي روياها. جوان بودن به چه درد مي خورد؟ يك "كاش" بگويي و صد آه از ته دلت بشنوي. مي دانم كه جر رنج بي پايان چيزي نيست. كاش پيرمردي بودم، پيرمردي كه هيچ هوس، اميد و يا چشم اندازي به فردا ندارد. كاش پيرمدي بودم كه برايش نور انتهاي راه مهم نبود، كسي كه تازه از مسير گذشته بود و به اين مي انديشيد كه آيا هيچ وقت نوري .جود داشته يا نه.

Leftover

2007-12-02T12:57:00.001+03:30

1_leftover
Originally uploaded by a1i_santoori

This must be one of my best BW shots. I reaally like to know your opinion about the colors, composition, ... :)
The trunk in this photo is one of Shahrood's ancient plane trees. The trunk's circumference is 4.4 meters.
This photo is part of the plane tree series that I'm doing a research on.

اين بايد يكي از بهترين عكس هاي سياه و سفيد من باشه. خيلي ازش خوشم مياد. دلم ميخواد نظرتون رو راجع به رنگ ها، تركيب بندي،... اين عكس بدونم. ا
تنه اين درخت يكي از چنارهاي خيلي قديمي شاهروده. محيط تنه اين يكي 4.4 متر هست.
اين عكس يكي از مجموعه عكس چنار هاي شاهروده كه دارم روش تحقيق مي كنم. چند عكس ديگه رو مي تونيد با كليك رو عكس ببينيد. ا

The Future UPDATED

2007-11-06T20:18:00.000+03:30

baa komake siamak tarjome The Future ro baz nevisi kardam. matn az halate rasmi va adabi be mohavere nazdik tar va ravoon tar shode
nazaretoon khoshhalam mikone
benazare khodam ke kheili behtar shod
tarjome ghabli

آينده

لئونارد كوهن Leonard Cohen

***

شب ناتمام را به من برگردان

اتاق تكرار شده ام، زندگي شخصي ام

اينجا احساس تنهايي ست،

كسي براي شكنجه نمانده است

مرا بر هر روح زنده مسلط كن

و كنارم بيارام، عزيزم

اين يك دستور است!

به من از عقب بده و كراك!

تنها درخت مانده را بگير

و همه آنرا به روش خودت

از عقب فرو كن!

ديوار برلين را به من پس بده!

استالين و سنت پائول را به من بده

من آينده را ديده ام برادر:

كشت و كشتار است.

همه چيز ليز خواهد خورد،

در همه جهات ليز خواهد خورد

هيچ نخواهد بود

چيزي كه بتواني اندازه اش را بگيري

سوز برف، سوزسرماي جهان

از حد گذشته است

و نظم جان ها را

وارونه كرده است

وقتي مي گفتند توبه كن توبه كن

با خود مي گفتم يعني چه

وقتي مي گفتند توبه كن توبه كن

با خود مي گفتم يعني چه

وقتي مي گفتند توبه كن توبه كن

با خود مي گفتم يعني چه!

تو مرا از باد باز نمي شناسي

هرگز باز نخواهي شناخت، هرگز باز نشناختي

من آن يهود كوچكم

كه انجيل را نوشتم

من پيروزي و فرورپاشيدن ملت ها را ديده ام

داستان شان را، همه شنيده ام

اماعشق تنها موتور بقاست (ملت ها)

به پيشخدمت اينجا گفته شده است

تا آن را سرد و بيروح و واضح بگويد:

ديگر تمام شد، ذره اي

جلوتر نمي رود

و حالا رفتن به سمت بهشت از حركت ميماند

و تو حركت شيطان را مي بيني

براي آينده آماده شو:

كشت و كشتار است.

همه چيز ليز خواهند خورد...

سنت هاي غرب شكست خواهند خورد

زندگي شخصي ات ناگهان نابود خواهد شد

ارواح خواهند بود

و آتش در جاده ها

و مردي سفيد پوش در حال رقصيدن

زني را خواهي ديد سر و ته

كه اندام زنانه اش با لباس آويزانش پوشيده شده

و همه شاعران پست و فاحش

كه دورش مي پلكند

و سعي دارند شبيه چارلي منسون بنظر آيند

و مرد سفيدپوش همچنان مي رقصد.

ديوار برلين را به من برگردان

استالين و سنت پائول را به من بده

مسيح را به من بده

يا هيروشيما را

جنيني ديگر را از بين ببر

ما بهر حال كودكان را نمیخواهیم

من آينده را ديده ام، عزيزم:

كشت و كشتار است.

همه چيز ليز خواهد خورد...

وقتي گفتند توبه كن....

همه كس مي داند

2007-10-13T22:14:00.001+03:30

سلام.
عيد فطر رو بهتون تبريك مي گم
امروز ترجمه هم ترانه ديگري از كوهن (Cohen) رو دارم.

همه كس ميداند

همه كس مي داند طاس ها آماده شده اند

همه كس با انگشتان لرزان مي ريزد

همه كس مي داند جنگ پايان يافته است

همه كس مي داند آدم خوبها باختند

همه كس مي داند نبرد ثابت بود

فقير فقير مي ماند، توانگر توانگر مي شود

اين رسمش است

همه كس مي داند

همه كس ميداند كه قايق نشت مي كند

همه كس مي داند كه ناخدا دروغ گفت

همه كس اين احساس مغموم را دارد

گويي پدرش يا سگش مرده است

همه كس با جيبشان حرف مي زنند

همه كس يك بسته شكلات مي خواهد

و يك رز ساقه بلند

همه كس مي داند

همه كس مي داند كه تو عاشق مني عزيزم

همه كس مي داند كه واقعا هستي

همه كس مي داند كه تو وفادار بوده اي

آه يك يا دو شب كم و زياد

همه كس ميداند تو عاقل بوده اي

اما فقط آدمهاي زيادي بودند كه بايد بدون لباس هايت

ملاقات مي كردي

و همه كس مي داند

همه كس مي داند، همه كس ميداند

اين رسمش است

همه كس ميداند

و همه كس مي داند كه اكنون يا هرگز است

همه كس مي داند كه من يا توست

همه كس مي داند كه تو براي هميشه زنده اي

آه وقتي كه يكي دو خط مي نويسي

همه كس مي داند كه معامله مزخرفيست

جو سياه پير هنوز دارد پنبه مي چيند

براي روبان ها و پاپيون هايت

و همه كس مي داند

و همه كس مي داند كه طاعون در راه است

همه كس مي داند كه سريع پيش مي آيد

همه كس مي داند كه مرد و زن برهنه

تنها يك كاردستي براق گذشته اند

همه كس مي داند كه صحنه مرده است

اما قرار است درجه اي روي تختت باشد

كه نمايان خواهد ساخت

هرآنچه همه كس مي داند

و همه كس مي داند كه تو در دردسري

همه كس مي داند چه بر سرت آمده

از صليب خونين كاوالري(1)

تا ساحل ماليبو(2)

همه كس مي داند دارد وا مي پاشد

يك نگاه آخر به اين قلب مقدس بيفكن

قبل از آنكه منفجر شود

و همه كس مي داند

آه همه كس مي داند، همه كس ميداند

اين رسمش است

همه كس ميداند

همه كس مي داند

1- كاوالري نام تپيه ايست كه مسيح روي آن به صليب كشيده شد.

2- ماليبو نام ساحلي دنج در غرب لس آنجلس است.

*
براي مشاهده متن انگليسي به اين لينك مراجعه كنيد

Lyric: Everybody Knows - by Leonard Cohen

The Future, by Leonard Cohen

2007-10-03T16:31:00.000+03:30

سلام

امروز با متن یکی از ترانه های مورد علاقه ام از لئونارد كوهن (Lenoard Cohen) در خدمتم. ترجمه متن آزاد و از خودمه. خوشحال می شم نظراتتون رو بشنوم.

شعر یک طور حالت آیینی داره که مرا شدیدا بخود جذب می کنه. بهمین دلیل تصمیم گرفتم ترجمه کردن اونو محک بزنم. که البته در بعضی از جاها اونطور که می خواستم نشد ولی در کل از ترجمه راضی هستم.

قسمت هایی که bold شده اند قسمت های مورد علاقه من هستند.

خوش باشید.

متن ترانه آينده

شب ناتمام را به من بازگردان

اتاق منعكس شده ام، زندگي خصوصي ام

اينجا احساس تنهايي ست،

كسي براي شكنجه نمانده است

به من تسلط مطلق

بر هر روح زنده را بده

و كنار من بيارام، عزيزم

اين يك دستور است!

مرا كراك و سكس مقعدي بده

تنها درختي را كه مانده بگير

آن را تماما با فرهنگ خودت

در حفره فرو كن

ديوار برلين را به من بازگردان

استالين و سنت پاول را به من بده

من آينده را ديده ام برادر:

قتل عام است.

همه چيز سر خواهد خورد،

در همه جهات سر خواهند خورد

هيچ نخواهد بود

هيچ چيز كه بتواني اندازه اش بگيري

سوز برف، سوز برف جهان

از آستانه گذشته است

و ترتيب نفوس را

برعكس كرده است

وقتي مي گفتند توبه كن توبه كن

با خود مي گفتم چه معني دارد

وقتي مي گفتند توبه كن توبه كن

با خود مي گفتم چه معني دارد

وقتي مي گفتند توبه كن توبه كن

با خود مي گفتم چه معني دارد

تو مرا از باد باز نمي شناسي

هرگز نخواهي شناخت، هرگز نشناختي

من آن يهود كوچكم

كه انجيل را نوشتم

من برخاستن و فروريختن ملت ها را ديده ام

داستان شان را، تماما شنيده ام

اماعشق تنها موتور بقاست

پيشخدمتت اينجا، به او گفته شده است

تا آن را سرد و واضح بگويد:

ديگر تمام شده، ذره اي

بيشتر نمي رود

و اكنون چرخ هاي بهشت متوقف مي شوند

تو شيطان را در حركت مي بيني

براي آينده آماده شو:

قتل عام است.

همه چيز سر خواهند خورد...

شكست قوانين باستاني

غرب خواهد بود

زندگي خصوصي ات ناگهان منفجر خواهد شد

ارواح خواهند بود

و آتش در جاده ها

و مردي سفيد پوش در حال رقص

زني را خواهي ديد

كه برعكس آويزان شده است

و آثار زنانه اش با لباس بلند آويزانش پوشيده

و تمام شاعران لوس كوچك را

كه دورش مي چرخند

و سعي دارند شبيه چارلي منسون بنظر آيند

و مرد سفيدپوش مي رقصد.

ديوار برلين را به من بازگردان

استالين و سنت پاول را به من بده

مسيح را به من بده

يا هيروشيما را

جنيني ديگر را ويران كن

ما بهر حال كودكان را نمیخواهیم

من آينده را ديده ام، عزيزم:

قتل عام است.

همه چيز سر خواهند خورد...

وقتي گفتند توبه كن....

Ali Noorani

December 3, 2005

۱۲/۹/۱۳۸۵

THE FUTURE Lyrics

by Leonard Cohen,

Translation by Ali Noorani

Give me back my broken night

my mirrored room, my secret life

it's lonely here,

there's no one left to torture

Give me absolute control

over every living soul

And lie beside me, baby,

That’s an order!

Give me crack and anal sex

Take the only tree that's left

stuff it up the hole

in your culture

Give me back the Berlin wall

give me Stalin and St Paul

I've seen the future, brother:

it is murder.

Things are going to slide, slide in all directions

Won't be nothing

Nothing you can measure anymore

The blizzard, the blizzard of the world

has crossed the threshold

and it has overturned

the order of the soul

When they said REPENT REPENT

I wonder what they meant

When they said REPENT REPENT

I wonder what they meant

When they said REPENT REPENT

I wonder what they meant.

You don't know me from the wind

you never will, you never did

I was the little Jew

who wrote the Bible

I've seen the nations rise and fall

I've heard their stories, heard them all

but love's the only engine of survival

Your servant here, he has been told

to say it clear, to say it cold:

It's over, it ain't going

any further

And now the wheels of heaven stop

you feel the devil's RIDING crop

Get ready for the future:

It is murder.

Things are going to slide ...

There'll be the breaking of the ancient

western code

Your private life will suddenly explode

There'll be phantoms

There'll be fires on the road

and a white man dancing

You'll see a woman

hanging upside down

her features covered by her fallen gown

and all the lousy little poets

coming round

tryin' to sound like Charlie Manson

And the white man dancin'.

Give me back the Berlin wall

Give me Stalin and St Paul

Give me Christ

or give me Hiroshima

Destroy another fetus now

We don't like children anyhow

I've seen the future, baby:

it is murder.

Things are going to slide ...

When they said REPENT REPENT ...

یکی از دوستان در نظرات گفته بود که «با سنت خودت» نامفهومه من هم بعد از کلی فکر به «با فرهنگ خودت» تغییرش دادم. من بخاطر تاکید بر جدی و آیینی بودن (و تاکید بر قدیمی بودن مفاهیم) کلمه سنت رو انتخاب کردم٬ امیدوارم الان مفهوم تر شده باشه. بهر حال منتظر نظراتتون هستم.

نکته دیگه اینکه همون دوست عزیز پیشنهاد کرده بود که ترجمه باید عامیانه تر می بود. خب من قبول دارم که در بعضی جاها متن اصلی محاوره ای نوشته شده ولی نمی تونم قبول کنم که کاملا روزمره است(مثال های زیادی از کلمات ادبی و غیر روزمره توی متن وجود داره)٬ ‌حداقل به خاطر جدی بودن مفاهیم و سنگین بودن چیزهایی که راجع بهش حرف می زنه اگر می خواستم زبان محاوره ای رو انتخاب کنم تاثیر خودشو از دست می داد. یا تاثیر گذار تر می شد؟؟

Lose Yourself : A Comparative Lyric Translation

2007-09-19T20:07:00.000+03:30

Today I’m posting a lyric by the eminent rap singer, Eminem, translated into another lyric by Emziper (Persian Rap singer). Lose Yourself is a famous track by Eminem so it might be as interesting for you, to see it in Farsi, as it was for me. I don’t know who the translator is but I think it’s a good job as a lyric. It’s well flowing with the music (though incomparable with the original version) and has good sound and rhyming. It’s also interestingly loyal to the source text.

Luckily I found Emziper’s official homepage on the web and replaced the authentic Persian lyric by the one I’d written myself.

Ali Noorani

Lose Yourself

Look, if you had one shot, and one opportunity
To seize everything you ever wanted in one moment
Would you capture it or just let it slip?

Yo
His palms are sweaty, knees weak, arms are heavy
There’s vomit on his sweater already, mom’s spaghetti
He’s nervous, but on the surface he looks calm and ready
To drop bombs, but he keeps on forgetting
What he wrote down, the whole crowd goes so loud
He opens his mouth, but the words won’t come out
He’s chokin, how, everybody’s jokin now
The clock’s run out, time’s up, over, blau!
Snap back to reality, Oh, there goes gravity
Oh, there goes rabbit, he choked
He’s so mad, but he won’t give up that
easy, No
He won’t have it , he knows his whole back's to these ropes
It don’t matter, he’s dope
He knows that, but he’s broke
He’s so stagnant he knows
When he goes back to this mobile home, that’s when it’s
Back to the lab again yo
This ol' rap shit
He better go capture this moment and hope it don’t pass him

HOOK:
You better lose yourself in the music, the moment
You own it, you better never let it go
You only get one shot, do not miss your chance to blow
Cause opportunity comes once in a lifetime...

This soul’s escaping, through this hole that is gaping
This world is mine for the taking
Make me king, as we move toward a, new world order
A normal life is borin, but superstardom’s close to post mortem
It only grows harder, homie grows hotter
He blows it's all over, these hos is all on him
Coast to coast shows, he’s known as the globetrotter
Lonely roads, God only knows
He’s grown farther from home, he’s no father
He goes home and barely knows his own daughter
But hold your nose cuz here goes the cold water, these ho's don’t want him no mo, he’s cold product
They moved on to the next schmoe who flows
He nose dove and sold nada
And so the soap opera is told and unfolds
I suppose it’s old partna, but the beat goes on
Da da dum da dum da da

HOOK

No more games, I’ma change what you call rage
Tear this mothafuckin roof off like 2 dogs caged
I was playin in the beginning, the mood all changed
I been chewed up and spit out and booed off stage
But I kept rhymin and stepped writin, the next cipher
Best believe somebody’s payin the pied piper
All the pain inside amplified by the fact
That I can’t get by with my 9 to 5
And I can’t provide the right type of life for my family
Cuz man, these goddamn food stamps don’t buy diapers
And it’s no movie, there’s no Mekhi Phifer, this is my life
And these times are so hard and it’s getting even harder
Tryin to feed and water my seed, plus
Teeter-totter caught up between bein a father and a primadonna
Baby mama dramas screamin on her
Too much for me to wanna
Stay in one spot, another day of monotony
Has gotten me to the point, I’m like a snail
I’ve got to formulate a plot or end up in jail or shot
Success is my only mothafuckin option, failure’s not
Mom, I love you, but this trailer's got to go
I cannot grow old in Salem’s Lot
So here I go it's my shot.
Feet fail me not this maybe the only opportunity that I got

HOOKx2

You can do anything you set your mind to man

خودتو گم كن

ببين.... اگه تو.... يك شانس داشتي.... يا يك فرصت.... تا
هر چيزي رو كه مي خواستي بدست بياري.... يه لحظه.... از
اين موقعيت استفاده مي كردي؟.... يا مي ذاشتي كه از دستت بره؟

قسمت 1:
Yo, دستهاش عرق كرده، زانوهاش سست شده، شونه هاش سنگين
بالا آورده اساپاگتي مامانُ روي ژاكتش و زمين
عصبيه، اما به ظاهر خونسرد و آماده به نظر مي رسه
تا بمبارون كنه، چيزي رو كه نوشته بوده همش فراموش مي كنه
جمعيت صداش در مي ياد
دهنش رو باز مي كنه اما كلمات بيرون نمي ياد
يه چيزي گير كرده توي گلوش
حالا همه دارن مسخرش مي كنن چه جور
ساعت ميگذره چه زود، زمان شده تموم، چه افتضاحي!
به واقعيت بر مي گرده، اوه چه جاذبه ايي داره
اوه خرگوشه داره مي ره
اون داره خفه مي شه
اون خيلي عصبانيه ولي به اين راحتي بي خيال نمي شه، نه نمي شه
تمام كوچه پس كوچه هاي شهرش حاليشه
اين مهم نيست، اون منگه، خودش مي دونه
ولي پول نداره، خيلي ناراحته
اينو خودشم مي دونه
وقتي به خونه كاروانيش بر مي گرده
وقتشه تا دوباره به آزمايشگاه برگرده
تمام اين رپ آشغال لعنتي
بهتر كه اين موقعيت رو تصاحب كنه و اميدوار باشه كه از دست نمي ده به اين راحتي

(همخواني)
تو بهتر كه خودتو توي موسيقي گم كني، يه لحظه
مال تو، بهتر كه هرگز از دستش ندي تو (تو)
فقط يه شانس داري نذار بره از دست تو
اين فرصت فقط يه بار تو زندگي رخ مي ده Yo
تو بهتر كه خودتو توي موسيقي گم كني، يه لحظه
مال تو، بهتر كه هرگز از دستش ندي تو (تو)
فقط يه شانس داري نذار بره از دست تو
اين فرصت فقط يه بار تو زندگي رخ مي ده Yo
تو بهتر كه

قسمت 2:
روحش در حال فرار
از توي حفره ايي كه بزرگ و فراخ
اين دنيا مال منه كه تصاحبش مي كنم
خودم رو پادشاه مي كنم
همونطوري كه حركت مي كنيم به سمت يك قانون جديد جهاني
تو اين دنياي مادي
كسل كنندست يه زندگي عادي
اما فوق ستاره بودن نزديك به بعد از مرگه
فقط سخت تر مي شه، فقط داغ تر مي شه
همه رو متاثر مي كنه با اين همه علف هرزي كه دورشه
از اين ساحل به اون ساحل نمايش مي ده
به عنوان يك جهانگرد مشهور شده
جاده هاي تنهايي، فقط خدا مي دونه
رشدش شده باعث جدايي از خونه
اون مثل يه پدر نمي مونه
به سختي دخترش رو مي شناسه وقتي ميره خونه
نفست رو نگه دار چون اينجا به آب يخ مي رسه
اين همه تشويق و هياهو اونو ديوونه نمي كنه، به نتيجه خوبي مي رسه
به سمت بعدي حركت مي كنند كه جريان داره
سقوط كرد و نادا رو فروخت
بنابراين اون داستان گفته شده و آشكاره
فكر مي كنم كه شريك قديميه، اما ريتم ادامه داره
دا دا دام دا دام دام

(همخواني(

قسمت 3:
ديگه بازي نيست، اون چيزي رو كه خشم مي گي من عوض مي كنم
اين سقف كذايي رو مثل دو تا سگ افتاده در بند خراب مي كنم
اول داشتم موسيقي مي زدم
يه دفعه همه چي ريخت بهم
من رو جويدند، توفم كردند، پشت صحنه هوم كردند
اما من ادامه دادم شعر ساختن رو
و نوشتم بخش بعدي رو
بهتر كه باور كني يه نفر پول مي ده نوازنده رو
همه دردهاي درون تشديد شدند با اين حقيقت
كه نمي تونم با كارمند بودن زندگيم رو بگذرونم بي مشقت
نمي تونم فراهم كنم براي خونوادم زندگي رديفي
چون كه پسر، با اين كوپن هاي لعنتي نمي شه خريد پوشكي
اين فيلم نيست، ماكاي فايفري اينجا نيست، اين زندگي منه
خيلي سخته اين زمونه
و داره سخت تر هم مي شه
سنگيني مي كنه روي شونم
سعي در آب و غذا دادن به دونم
به اضافه، الاكلنگي كه گير كرده بين يه آدم مقدس و پدر بودن
عزيزم، قصه غم انگيز مامان مي زنه فرياد
براي من هست خيلي زياد
كه بخوام يك جا بمونم
يك دفعه ديگه بزنم يا نه، به نقطه ايي رسيدم كه مثل حلزونم
بايد يك نقشه ايي بكشم، يا مي خورم تير
يا مي شم تو زندان اسير
تنها راه لعنتي من موفقيت، شكست جايي نداره تو اين مسير
مامان دوست دارم، اما اين خونه كارواني بايد بشه نابود
من نمي تونم توي خونه هاي كاروانيه "سالم" پير بشم زود
بنابراين امتحان مي كنم شانس خودمو
پاهام نمي تونن بكشن بدنمو
نه، نمي تونن، اين شايد تنها فرصتي باشه كه رو كرده به من

(همخواني)

هر كاري رو كه تصميم بگيري مي توني انجام بدي، مرد

...

2007-09-07T16:56:00.000+03:30

کنسرت تمام می شود

بر می خیزی و دست می زنی
دست می زنی
دست می زنی مثل برده ای که آزاد شده
دست می زنی مثل کسی که متشکر است
دست می زنی مثل کسی که مشتاق است
دست می زنی مثل کسی که از دست زدن لذت می برد
دست می زنی مثل کسی که کارش دست زدن است
دست می زنی مثل کسی که نمی داند برای چه دست می زند
موضوع سوت و کف می رود

دست می زنی مثل آنهایی که دست می زنند
دست می زنی مثل کسانی که امیدوارند
دست می زنی برای چه؟
دست می زنی مثل کسانی که کاری جز دست زدن ندارند
بر می گردد

دست می زنی مثل کسی که متعجب است
دست می زنی مثل کسی که به هدف نزدیک شده
می نشیند

دست می زنی مثل کسی که تحسین می کند
شروع می شود

هیس!!!

The Concert's Finished

You get up and clap
You clap.
You clap like a slave who's been freed.
You clap like one who's thankful.
You clap like one who's enthusiastic.
You clap like one who enjoys clapping.
You clap like one who's job is to clap.
You clap like one who doesn't know why he's clapping.
Subject of applause leaves.

You clap like those who clap.
You clap like those who hope.
You clap for what?
You clap like those who have nothing else to do except clapping.
Comes back.

You clap like one who's surprised!
You clap like one who's approached a goal.
Sits.

You clap like one who admires.
It starts.

SSShushhh!!!

هفت و نیم صبح - در قطار

الهام گرفته از "داستان یک پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوست دختری در فرانکفورت دارد"

Inspired by "Story of a Panda as told by a Saxophonist who has a girlfriend in Frankfurt!"

كنسرت عليزاده، مجيد خلج و گروه همسرايان

2007-09-07T16:52:00.000+03:30

آرام شروع مي شود

مي نوازد، تو را از جا مي كند

با خود به رويا مي برد

هر جا كه بخواهد

هر كه بخواهي

تك مي زند

برمي گردي و مي نشيني

سر تكان مي دهد

از جريان ريزش پيوسته مي شوي

اشباع مي شوي

مي ترسي دهان باز كني

و نت بريزد كف سالن

حركت دستانش روي دسته تار

اشك از چشمانت به گوشه مي راند

اجازه نمي دهد

سر تكان مي دهد

تو سخت در آرامشي

از انقباض نوا بي تاب مي شوي

تك...، رييييييييز، ضرب

داغ دلت تازه مي شود

جسم بي جانت را مي كشد، مي برد

خسته مي شوي

بر آورده مي شوي

تك مي زند

اشك نريز!

گوش كن!

سر تكان مي دهد...

كنسرت عليزاده

تالار بزرگ كشور

15/6/86

Night

2007-08-28T17:07:00.000+03:30

If night’s beauty is futile
Why is night
Beautiful?
For whom is it beautiful?
*
Night and
The incurved river of stars
That passes cold,
And the long-tressed mourners
At the river’s banks
Which memory
With breath taking songs of frogs
Will they sing?
When every dawn
With the chorus sound of twelve bullets
Is
Pierced?
*
If night’s beauty is futile
For whom is night beautiful?
Why is it beautiful?

اگر كه بيهده زيباست شب
براي چه زيباست
شب؟
براي كه زيباست
*
شب و
رود بي انحناي ستارگان
كه سرد مي گذزد،
و سوگ وارانِ دراز گيسو
بر دو جانب رود
ياد آورد كدام خاطره را
با قصيده ي نفس گير غوكان
تعزيتي مي كنند
به هنگامي كه هر سپيده
به صداي هم آواز دوازده گلوله
سوراخ
مي شود؟
**
اگر كه بيهده زيباست شب
براي كه زيباست شب؟
براي چه زيباست

شعر زمان 1، احمد شاملو
صفحه 259

My Translations

دکمه

Photo by joshmadison.com

پاییز

دیوار

پنج روش برای خاتمه دادن به عکاسی شانسی

Immortalize your name

ماگی در شکل یک سر، خودنگاره

چرخ

انتظار بسر آمد

نعنا

سینمای تاثیرگذار

2011, Past and Future

Yesterday's Photoshoot

Everybody Hurts

دلم برای مادرم می سوزد

Dance of Love

سینی استیل گرد و مقعر

زردآلو

...

Taken from my old blog

بهار سرد

news

محمد جعفر

از میان ما

...

my new link

Milad-e Ali

One

Balance

Photo

Re: [Blessed hut] Abr

Happy New Year!

Life

توزيع شير مدرسه

تلخی شکلات

Abr

my photos

ahayyyy

to az noor mitarsi

Baroot

Spring comes...

Fear

That Day...

كسي اينجا

photos update

شعر کوچک

No Bravery!

by Mr. no longer Lonely! ;)

Yalda

Word...

Leftover

The Future **UPDATED**

همه كس مي داند

The Future, by Leonard Cohen

Lose Yourself : A Comparative Lyric Translation

Lose Yourself

خودتو گم كن

...

كنسرت عليزاده، مجيد خلج و گروه همسرايان

Night

The Future UPDATED